Kwa Neema Tu

(Warumi 4:1-5)

Dini za ulimwengu hufundisha kwamba watu wanaweza kuokolewa kwa matendo. Uyahudi sio tofauti. Lakini Injili inatangaza kwamba wokovu unawezekana tu kwa neema ya Mungu. Wazo lilelile kwamba mtu anaweza kufikia wokovu kwa matendo huzuia njia ya wokovu.

1. Ibrahimu
Ili kuwasadikisha Wayahudi walioamini kwamba wokovu ungeweza kupatikana kwa matendo, mtume Paulo alitoa mfano wa Abrahamu. Abrahamu aliishi muda mrefu kabla ya Sheria kutolewa. Alipohesabiwa kuwa mwenye haki mbele za Mungu, hakukuwa na Musa bado, na hapakuwa na Sheria. Kwa hiyo, kuhesabiwa kwake kuwa mwadilifu hakukuwa na uhusiano wowote na kazi za Sheria. Hata Abrahamu, ambaye Wayahudi walimwona kuwa mtu mcha Mungu na mwadilifu zaidi, alihesabiwa haki si kwa matendo, bali kwa imani.

2. Mshahara na Neema
“Ibrahimu alimwamini Mungu, ikahesabiwa kwake kuwa haki” (Warumi 4:3). Ibrahimu alihesabiwa haki si kama mshahara, bali kwa neema. Kile anachopewa mtenda kazi si neema, bali mshahara. Ikiwa haijatolewa, deni linadaiwa. Kama wokovu ungekuwa malipo ya kazi, Mungu hangekuwa tena Mwenye kutoa neema, bali ni Mwenye kulipa deni. Mtu ambaye Mungu anamhesabia kuwa mwadilifu ni yule anayemwamini Mungu anayemhesabia haki, ingawa ni mtenda dhambi asiyemcha Mungu.

3. Msalaba
Imani yenyewe haina uwezo wa kumwokoa mtu. Nguvu ya wokovu iko msalabani. Mungu aliweka dhambi zetu kwa Kristo na kuweka haki ya Kristo katika akaunti yetu ya kiroho. Alilipa gharama kamili ya dhambi zetu kabla hata hatujazaliwa. Ikiwa tuna kitu cha kujivunia, ni msalaba peke yake. Tusijisifu tena kwa matendo yetu wenyewe, bali tujisifu kwa msalaba tu. Na katika neema hii ya ajabu, tumtukuze Mungu.

Mwangalizi Sung–hyun Kim